انواع دوفازی شدن در حالت روغنی

در حالت روغنی، زمانی که آب‌صابون به شکل غلیظ و کنسانتره در انبار ذخیره می‌شود، انواع مختلفی از ناپایداری ممکن است مشاهده شود:

• شناور شدن روغن سبک روی سطح: که باعث ایجاد لایه‌ای چرب و ناپایدار در بالای سطح بشکه می‌شود.
• ته‌نشینی اجزای سنگین‌تر: برخی ترکیبات غلیظ یا افزودنی‌های جامد ممکن است در ته ظرف رسوب کنند.
• تشکیل یک لایه سفید و بی‌رنگ در انتهای بشکه: این لایه معمولاً ناشی از جدا شدن آب یا افزودنی‌های خاص است و نشانه ناپایداری فرمولاسیون می‌باشد.
• تشکیل ذرات معلق یا کدر شدن: که نشان‌دهنده ناپایداری فیزیکی و احتمال تجزیه ساختار روغن است.
• مات شدن: به‌جز موارد بسیار معدود و کاملاً مهندسی‌شده، روغن‌هایی که مات هستند به زودی دوفاز خواهند شد.

آب‌صابون‌های ما با فرمولاسیونی پایدار، از بروز هر یک از این حالت‌ها جلوگیری می‌کنند و کیفیت یکنواخت محصول را در تمام مدت نگهداری تضمین می‌نماید.

دوفازی شدن در حالت امولسیون

پس از تشکیل امولسیون، در صورت عدم پایداری، ممکن است فاز روغنی از فاز آبی جدا شود. این دوفازی شدن نه تنها باعث افت شدید عملکرد روانکاری و خنک‌کاری می‌شود، بلکه می‌تواند منجر به خوردگی قطعات، رشد باکتری و ایجاد بوی نامطبوع گردد.

دلایل اصلی دوفازی شدن امولسیون عبارت‌اند از:

• سختی بالای آب: یون‌های کلسیم و منیزیم با امولسیفایرها واکنش داده و ساختار امولسیون را بر هم می‌زنند.
• آلودگی میکروبی (باکتری و قارچ): باعث تجزیه مواد فعال سطحی و ناپایداری سیستم می‌شود.
• افت pH: افت ناگهانی یا تدریجی pH باعث ناپایداری و تجزیه امولسیون می‌شود.
• تخریب یا کاهش غلظت امولسیفایرها: در اثر گذر زمان، فشار مکانیکی یا ورود مواد آلاینده.